Toksyczność pestycydów dla organizmów stałocieplnych
Ze względu na różny stopień zagrożenia ludzi i zwierząt ssących pestycydy podzielono na pięć klas toksyczności:
□ I klasa i II klasa-trucizny; na opakowaniu takiego środka znajduje się trupia czaszka i napis „Trucizna";
□ III klasa i IV klasa - środki szkodliwe; na opakowaniu znajduje się napis „Ostrożnie, środek szkodliwy";
□ V klasa-środki praktycznie nieszkodliwe dla zdrowia; na opakowaniu znajduje się napis „Środek praktycznie nieszkodliwy".
W klasach I i II toksyczności znajdują się np. zaprawy rtęciowe, związki fosforoorganiczne. Od klasy toksyczności preparatu zależy rodzaj ubioru ochronnego, który należy nosić podczas wykonywania zabiegu, oraz inne środki ostrożności.
Wykonujący zabiegi może ulec zatruciu wskutek bezpośredniego działania trucizny na skórę, błony śluzowe lub na drogi oddechowe (przy wdychaniu par). Pestycyd może też dostać się do przewodu pokarmowego w razie spożywania pokarmów, picia napojów lub palenia tytoniu podczas wykonywania zabiegów ochronnych. Zatrucia występują w formie ostrej, gdy środek dostanie się do organizmu w jednorazowo większych ilościach, np. wskutek niewłaściwego obchodzenia się z preparatami podczas pracy lub też omyłkowo, przy braku odpowiednich etykiet. Zatrucia przewlekłe są skutkiem nagromadzania się w organizmie małych ilości trucizny, która ma właściwość kumulowania się. Narażony jest na nie wykonujący zabiegi i konsument artykułów żywnościowych zanieczyszczonych niedopuszczalnymi pozostałościami preparatów.